NoSpang.com

Interview met Oscar Kambel

Oscar, waar en wanneer ben je geboren?
Ik ben geboren in Amsterdam in 1967 en heb een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader en een zus die 2 jaar jonger is.

Heb je lang in Nederland gewoond?
Toen ik twee jaar oud was besloten mijn ouders naar Suriname terug te keren. Vanaf de lagere school tot en met de Muloschool heb ik in Suriname gewoond. Mijn vader was advocaat van beroep en door de decembermoorden waren wij genoodzaakt terug te keren naar Nederland omdat er een gevaar ontstond voor de advocaten. De Muloschool had ik net afgerond en mijn zus Ellen-Rose zat toen op het Atheneum. In Nederland heb ik vervolgens de Havo en daarna de Heao studierichting Small Business Management gevolgd. Dit was een nieuwe studierichting voor kinderen van ondernemers. Gelukkig had mijn moeder een boekhandel (Boekhandel Universe) in Suriname en daardoor werd ik toegelaten. De studie was overigens volledig in het engels. Of het nu nog zo is weet ik niet.

Heb jij je in Nederland gemakkelijk kunnen integreren?
Ja, het was totaal geen probleem voor ons (behalve wennen aan de kou), misschien omdat we samen met onze ouders naar Nederland zijn vertrokken. Wij hadden een gewoon huis met tuin in Leiden. Ik zat daar op een echte "blanke school", maar integreren ging voor mij vrij gemakkelijk. Ik denk dat het veel uitmaakt als je alleen naar Nederland wordt gestuurd en bij een tante gaat wonen of dat je met je ouders naar Nederland terugkeert. Op school was het integreren ook totaal geen probleem.

Hoe heb jij je jeugd in Suriname ervaren?
Altijd heel leuk. Ik ben opgegroeid in de sportclub Oase waar ik veel aan het tennissen was. Ik was niet iemand die naar discotheken ging, te jong voor Touche.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Eten denk ik. Ik ben van mening dat alles in Suriname draait op het sociale vlak. Thuis zaten we altijd met het hele gezin aan tafel. In mijn eigen gezin lukt het niet omdat mijn vrouw en ik beiden een druk leven leiden maar dat is geen excuus natuurlijk. Het buiten barbecuen met vrienden vind ik ook typisch Surinaams. Regelmatig heb ik thuis met vrienden een "get together" en pool party.

Heb je in Nederland nog gewerkt?
Tijdens mijn studie heb ik gewerkt. We gingen naar bedrijven om projecten aan te bieden waarvoor wij goed werden betaald. Zelf achter de dingen aan gaan was namelijk onderdeel van de studie. Een van mijn grote projecten was voor Mercedez Benz een customer service plan schrijven om gerichter hun sales leads te volgen. Er werden auto's verkocht maar men wist niet aan wie. Na het afronden van de Heao ben ik begonnen in Leiderdorp voor een farmaceut als brand-manager Zuid-Amerika. Ik moest daar nieuwe distributie kanalen ontwikkelen. Daar kon ik meteen op een goed niveau meedraaien.

Wat is voor jou typisch Nederlands?
De hele dag wordt er gevraagd, bakkie koffie? En altijd over het weer zeuren, maar vooral ook in de kroeg een lekker biertje drinken met je vrienden.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Suriname?
Dat je vaak dagen kwijt bent aan primaire zaken, zoals gasbom regelen, bij Telesur uren in de rij staan, omdat je bent afgesloten. Niet omdat je niet wilt betalen, maar omdat je gewoon geen rekening krijgt. Doorsnee Surinaamse mentaliteit, alles is "teki njang"!

Heb jij je in Nederland als zodanig een buitenlander gevoeld?
Eerlijk gezegd niet, gelukkig vertoefde ik in een kring waarin iedereen heel ruim denkend was. Misschien ook omdat Leiden toen geen grote stad was.

Denk je dat in Suriname ook racisme bestaat?
Racisme is er ook in Suriname maar niet op dezelfde manier zoals in Nederland. Hier zegt men al gauw die bosneger of koelie zonder dat men eigenlijk dit negatief bedoelt. Sinds Suriname casino's heeft zie je eigenlijk geen creolen aan de tafels werken, maar meestal Javanen. Is dit vreemd? Zijn alleen Javanen betrouwbaar voor dit werk???

Heb je ooit spijt gehad m.b.t. jouw terugkeer naar Suriname?
Tot vandaag heb ik geen dag spijt gehad. In Suriname moet je je draai vinden en ook je plaats verdienen. Ondanks vele negatieve zaken blijft Suriname het land van de "opportunities".

Wanneer wist je dat je terug wilde keren naar Suriname?
Ik kon in vaste dienst komen bij de farmaceut in Leiderdorp maar dat wilde ik niet. Toen ik in Nederland woonde kwam ik twee keer per jaar naar Suriname op vakantie. Daar sprak ik veel met vrienden over terugkeren. Ik moest alleen de juiste gelegenheid vinden om de stap te nemen en ik had immers geen zin om in Nederland carrière te maken, waarbij je precies weet waar je over 10 jaar zal zitten ... 3 plekken verder! De kwaliteit van het leven in Nederland vond ik wat minder. Ik ben een persoon van buiten activiteiten. Toen kwam het aanbod van Ernst & Young. Bij Ernst & Young kon ik als junior consultant in de keuken kijken van andere bedrijven waar ik projecten deed. Anderhalf jaar heb ik goed kunnen kijken over hoe het is om er te werken in Suriname. In die tijd woonde ik bij mijn ouders in, die inmiddels ook naar Suriname waren teruggekeerd. Ik had nog niet de luxe dat ik een eigen huis had. Toen ik hier terug was trok ik heel veel op met stagiaires omdat ik daarmee de makkelijkste aansluiting had. Immers na 10 jaar was ik ook veranderd. De paar vrienden die ik nog had in Suriname waren niet zo dol op uitgaan. Naast Ernst & Young was ik al met ondernemingsactiviteiten bezig. Ik hield me bezig met de export van siervissen. Dit heb ik anderhalf jaar gedaan. Het verdiende heel goed. Ik exporteerde regelmatig, maar toen ik mij zelf in een bootje zag vissen vangen heb ik er een punt achter gezet. Ik had contracten in Duitsland, België en Nederland. De continuïteit van mijn product kon ik niet waarborgen omdat ik niet kon bouwen op werknemers. Aan de werkmentaliteit in Suriname schort heel wat. De factor arbeid was de grote oorzaak dat ik daarmee ben gestopt en ik heb toen besloten om het in de marketing te zoeken bij British American Tobacco (Batco) waar ik brandmanager werd. Daarna ben ik gaan werken voor de Surinaamse brouwerij (Parbo) en daar kon ik hetzelfde doen wat ik bij Batco heb gedaan, alleen op directie niveau als marketing manager. Na Parbo had ik 6 jaar werkervaring in Suriname en financieel gezien genoeg aan de kant gelegd om een jaar niets te hoeven doen. Je moet een stukje kapitaal hebben om wat te beginnen. Ik heb Global Industries NV opgericht en ben begonnen met de verkoop van waterkoelers. Ik importeerde deze uit Amerika en sloot een contract met Para Bron dochtermaatschappij SWM voor het bottelen van bronwater in 5 gallon flessen onder mijn private label Para Springs. Na introduktie van Para Springs in kleine flessen in November 2002 hadden wij meteen succes.. Vanaf het tweede kwartaal 2003 zullen wij starten met onze eerste export naar het Caribische gebied. Op ons lijstje staan verder Trinidad, Curaçao, Aruba en in de zomer ook Nederland.

Mensen die een terugkeer overwegen naar Suriname, welk advies wil je ze geven?
Verbrand je schepen niet in Nederland. In Suriname is het anders. Mensen die terugkomen zou ik adviseren om het hier sowieso minimaal twee jaar de kans te geven. Zorg dat je een auto kan kopen en een salaris hebt waarvan je een goed huis kunt huren. Dat zijn de twee grootste kostenposten. Salarissen in Suriname doen niet veel onder meer voor Nederland. Aan een ondernemer zou ik willen zeggen om niet meteen aan het ondernemen te beginnen omdat je de contacten nog niet hebt. Kom eerst werken voor een bedrijf om je netwerk op te bouwen. Het hoeft niet zo te zijn dat je hier voor een laag salaris komt werken, er van uitgaande dat je natuurlijk je schoolpapieren hebt. Pionieren is zeker niet te adviseren. Suriname bestaat voor 50 procent uit handelaren en geloof me ze zijn uitstekende copycats. Waar jij morgen mee begint, gaan 5 anderen binnen een maand ook mee beginnen.

In de jaren dat je nu hier zit, waar is Suriname zeker op vooruit gegaan?
Eigenlijk een heel trieste vraag. Suriname is op niets vooruitgegaan. Ik vind het heel jammer om dat te zeggen. Misschien het uitgaansleven want je kunt nu gezellig op een terrasje zitten. Je hoeft niet meer gedwongen naar een rokerige discotheek.

Voor wie heb je een grote bewondering?
Ik lees veel autobiografieën, voornamelijk van internationale zakenmensen. Hun ideeën inspireren mij en geven mij dagelijks een push. Een boek waar ik veel van heb geleerd is neurolingistisch programmeren. Tot nu toe heb ik alles gerealiseerd wat ik graag wilde. Ik ben ervan overtuigd dat als je iets heel graag wilt en als je je daarvoor inzet dat je het ook zult krijgen. Als je negatief bent zul je ook alleen tegenvallers meemaken.

Als je voor 1 keer president van Suriname mocht zijn waar zou je zeker aan hebben gewerkt?
Ik heb een hele lijst voor je. Ten eerste zou ik meteen de vakbond afschaffen en tegelijkertijd een goed minimum loon aangeven. Waarom? Dat is in feite waaraan het land kapot gaat. Als het even goed gaat, staat de vakbond weer op de stoep voor loonsverhogingen. Het bedrijfsleven krijgt de kans niet om op adem te komen. Er wordt onredelijk onderhandeld en eisen gesteld. Als ondernemer moet je iedereen kunnen ontslaan als hij niet presteert. De werknemer moet weer leren om productief te zijn en zich niet verschuilen achter de vakbond. Ik maak mij niet populair met deze uitspraak, maar iedereen weet het maar zegt niets.
Ten tweede zou ik 40% van het ambtenaren korps ontslaan. Geef ze een stuk grond met een jaarsalaris en sociale voorzieningen. Dwing ze productief te worden en laat ze bij- of herscholen. Het budget van de overheid is top zwaar door spookambtenaren. Ik denk dat ik elk ministerie zou versterken met consultants gedurende 3 jaar. Deze regering is te trots en zegt dat we geen hulp van buitenaf nodig hebben. Ik denk dat we nu al twee generaties verpest hebben. Het zal mij niet verbazen als de heer Bouterse president zou worden. Zo gek zit Suriname in mekaar.

Tenslotte mag je een persoonlijke boodschap uitdragen. Aan wie je dat wilt richten mag je zelf bepalen.
Ik zou de boodschap geven aan de Surinamer in Suriname. Die luidt; "leer productiever te zijn voor je baas dan voor jezelf". Men redeneert nu dus andersom. Daar moeten we aan leren werken. Ethische normen en waarden kent men hier niet meer.


Ik noem voor jou wat woorden op en daar mag je kort antwoord op geven.
Geld - Relatief begrip.
Ouders - Stimulans.
Zaken - Kan ik niet genoeg van krijgen.
Vriendschap - Vooral in Suriname weinig van. Koesteren en onderhouden.
Bouterse - Mogen ze van mij meteen achter slot en grendel zetten.
Suriname - Blijft een mooi land.
Nederland - Gesloten hoofdstuk.
Allochtonen - Kennen wij in Suriname niet, gelukkig maar.

© NoSpang.com

 

 

 


We hebben 408 gasten online

Polls