NoSpang.com

Interview met John Kiesel

John KieselWaar en wanneer ben je geboren?
Ik ben geboren in Suriname Paramaribo in het jaar 1965.

Hoe wil je jouw jeugd in Suriname het beste omschrijven?
Ik heb mijn jeugd als zeer prettig ervaren, veel vrienden in de buurt gehad en voor mij was het belangrijk dat ik elke middag een potje met hun kon gaan voetballen op het “boys veld” aan de Eldoradolaan. Men had voor dit veld geen naam. Voorheen heette het gewoon boys veld dat later de naam “bless our young sporters” kreeg.

 

Wat is de reden geweest dat je naar Nederland bent vertrokken?
In 1987 heb ik besloten om naar Nederland te vertrekken om fysiotherapie te gaan studeren in Utrecht. Die studie was toen in Suriname niet mogelijk. Een voorwaarde was wel dat de ouders de kosten zelf moesten bekostigen. Ik ben dus niet met een studiebeurs naar Nederland gekomen.

Je kwam toen naar Nederland, wat viel jou hier het eerste op?
Het eerste wat mij opviel was dat mensen een heleboel dingen zonder “gene” (schaamtegevoel) deden. Ik kwam op een zondag in Nederland aan en maandag moest ik beginnen. Na het gymmen zag ik velen gewoon naakt voor me lopen. Dat was het eerste wat mij opviel. Ik was twee weken te laat voor de opleiding.

Hoe heb je het leven in Nederland ervaren?
Ik moet even 15 jaren teruggraven naar het verleden. In Nederland word je toch wel zelfstandiger door op kamers te gaan wonen. Ik moest veel beslissingen zelf nemen zonder mijn ouders. Je leert afzien, grenzen verleggen en keihard werken om je doel te bereiken, maar aan de andere kant had het ook zijn leuke kanten. Ik ging om met mensen die een andere cultuur hadden. Daar had ik overigens absoluut geen probleem mee. Ik ging naar schoolfeestjes en op feestjes van studiegenoten waar we gewoon op de vloer zaten. Geen stoelen, geen tafels.

Je bent na je studie naar Suriname teruggekeerd. Hoe is dat gegaan?
Het verlangen naar Suriname werd heel groot. Ik had plotseling de gedachte om terug te gaan. Deels ook vanwege het feit dat ik op dat moment extra moeite had met het klimaat, met die extreme kou. Die bewuste winter hadden we de elfstedentocht. Het vroor 10 graden, maar de gevoelstemperatuur was –18 graden en ik had zoiets van; “ik wil zoiets niet meer meemaken”. Ik besloot binnen een maand terug te gaan.

Hoe was de voorbereiding?
Ik heb weinig voorbereiding gehad. Ik heb via mijn ouders laten informeren of ik terecht kon in een van de ziekenhuizen in Suriname. Ik kon terecht in het St. Vincentius Ziekenhuis of het Diakonessen Huis. Uiteindelijk heb ik gekozen voor het St. Vincentius Ziekenhuis.

Wat betekent jouw geboorteland voor je?
Mijn geboorteland is het land waar ik mij volledig thuis voel, waar ik niet het gevoel heb dat ik me anders moet voordoen. Het geeft mij een veilig gevoel. Eenmaal in Suriname, is alles herkenbaar. Alsof je nooit bent weg geweest. Je pakt de draad gewoon weer op.

Je zit nu weer in Nederland. Waarom eigenlijk?
Qua vakkennis strand je ergens. In Suriname zijn er helaas weinig mogelijkheden tot bijscholing. Via bijscholing hier, probeer ik mijn kennis op fysiotherapiegebied op een hoger niveau te brengen. Het beroep fysiotherapie heeft veel dynamiek. De ontwikkelingen blijven niet stilstaan en om op de hoogte te blijven van de nieuwe ontwikkelingen binnen de fysiotherapie, zal je bereid moeten zijn, je te laten bijscholen.

Je bent dus weer van plan terug te keren naar Suriname?
Jazeker. Voordat ik uit Suriname vertrok, heb ik kenbaar gemaakt dat ik terugkom. Sommigen vinden dat vreemd of sommigen denken: ,,die komt toch niet meer terug” en weer anderen vinden dat je geen goeie keuze maakt door terug te gaan omdat in hun ogen Nederland een paradijs is.
Je woont nu in Nederland. Heb je ooit spijt gehad dat je die beslissing genomen hebt?
Nee, geen spijt. Ik heb me een doel voor ogen gesteld en dat doel wil ik bereiken en als ik aan iets begonnen ben wil ik het ook graag afmaken. Ik wil slagen. En als je spijt hebt van je beslissing, zorg je er zelf voor dat je een negatieve gedachte creëert, waardoor je jezelf remt in je zelfontplooiing.

Ben je religieus?
Ik ben Rooms Katholiek gedoopt en ik geloof in een God, maar ik zie het ook in een breder verband. Ik vind dat mensen ook veel toleranter moeten zijn tegenover andere godsdiensten of religies.

Welke rol speelt geloof in e carrière?
Op de eerste plaats denk ik dat je geloof in jezelf moet hebben wil je slagen in het leven en ik denk dat je bewust moet zijn van de stuwende kracht van God die je bijstaat bij het realiseren van je doelen, maar je hebt mensen die in mijn ogen een sterk geloof hebben in God maar niet in zich zelf. Dan denk ik dat ze toch de boot zullen missen.

Wil je verschillen opnoemen tussen de Nederlandse en Surinaamse cultuur?
Nederlanders bekijken zaken nuchter en zijn zeer zakelijk. Surinamers daarentegen zijn niet zo nuchter en vertonen veel meer emoties. Dat kun je goed zien bij het verwerken van hun verdriet. Iets wat je minder duidelijk zal tegenkomen bij Nederlanders. Nederlanders zijn veel directer en zeggen waar het op staat, nemen zaken minder persoonlijk op. Surinamers zijn minder direct en draaien meer om de hete brei heen.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Dat je kan gaan en staan waar je wilt. Vrijheid en weinig bureaucratie, zoals in Nederland.

Hoe geef je invulling aan je vrije tijd?
Meestal ben ik bezig met het verkennen van de stad Den Haag waar ik nu woon en kijken naar de mogelijkheden die ik hier in Nederland heb. Veel internetten en in het weekend ben ik meestal bij familie of vrienden.

Heb je een bepaalde filosofie over het leven?
Ja die heb ik wel. Mijn leven is een optelsom van het verleden en morgen is een uitdaging. Ik geloof ook in oorzaak en gevolg.

Wat voor advies zou je studerende jongeren uit Suriname willen geven?
Op de eerste plaats vind ik niet dat je studenten moet pushen om terug te keren naar Suriname. Ze moeten zelf de beslissing of de keuze maken om terug te keren naar Suriname. Als ze er zelf voor kiezen om terug te gaan naar hun geboorteland zijn ze beter gemotiveerd. Op de 2e plaats denk ik dat ze zich toch wel in enige mate zullen moeten aanpassen in Nederland, met behoud van hun eigen identiteit. Ze zullen zeker moeten volhouden omdat ze ook wel tegenslagen zullen ondervinden en voor de rest zullen ze ver uit de buurt van drugs moeten blijven.

Wat vindt je van de ontwikkeling binnen de allochtone groep?
Over allochtonen is al veel gezegd de laatste tijd en de discussies over het functioneren van de allochtonen zijn extra aangewakkerd door wijlen Pim Fortuin. Allochtonen zijn de laatste tijd vaak negatief in de publiciteit gekomen en het vreemde is dat als men het hier in Nederland over allochtonen heeft, men het vaak over Marokkanen en Turken heeft. Ik denk dat zo een 40 jaar geleden Surinamers ook negatief in de publiciteit kwamen, maar doordat de Surinamers zich in de afgelopen jaren succesvol hebben ontwikkeld op de arbeidsmarkt, men zich minder negatief uitlaat over Surinamers en dat geeft dan ook tegelijk aan dat opleiding een belangrijk middel is voor allochtonen om zich uit die underdog positie te manoeuvreren. Ik ben het dan ook eens met de politici in Nederland die een “cursus Nederlands” verplicht willen stellen. Zelf merk ik hoe moeilijk het is om te communiceren met sommige allochtonen (patiënten bij mij in de praktijk) die hun lichamelijke klachten moeten aangeven. Door die taal barrière kan je nauwelijks komen tot een goed onderzoek en een goede behandeling. Conclusie: allochtonen moeten de maatregelen die genomen worden om hen te laten inburgeren dus niet alleen negatief zien, maar als iets positiefs, om hen op de lange duur toch beter te laten functioneren in de Nederlandse maatschappij en daar vallen Surinamers ook onder. Want we zullen altijd tot de allochtone groep blijven behoren.

Welk advies zou je de mensen willen geven alvorens zij de beslissing nemen naar Suriname te remigreren?
Ze zullen zich eerst moeten oriënteren op de arbeidsmarkt in Suriname. Tenzij ze nog niet gepensioneerd zijn. Daarnaast denk ik dat het belangrijk is om in Suriname een eigen perceel en woning te bezitten. Huisvesting is heel belangrijk. Ze zullen zich ook moeten afvragen of ze bereid zijn zich aan te passen aan het leven en aan de mensen in Suriname, omdat ze in al die jaren een andere cultuur in Nederland gewend zijn. Dingen gaan namelijk minder snel in Suriname en je zal toch wel wat meer geduld moeten opbrengen. Vaak merk je dat Surinamers die jarenlang in Nederland wonen en teruggaan met vakantie heel wat te klagen hebben. Ze kunnen zich namelijk niet voorstellen dat dingen niet zo snel gaan als in Nederland, maar ze vergeten dat Suriname een land is dat nog volop in ontwikkeling is. Je kan dus niet verwachten dat zaken even snel verlopen als in Nederland. Ze zullen zich al dit soort zaken moeten realiseren alvorens definitief te remigreren naar Suriname.

Als jij voor 1 keer president van Suriname mocht zijn, waar zou je zeker aan hebben gewerkt?
Eigenlijk twee dingen. Het overheidsapparaat zou ik saneren. Ik zou in overleg met de vakbonden trachten de lonen voor tenminste 2 jaar te bevriezen, omdat loonsverhogingen nou eenmaal niet het gewenste effect hebben bereikt. Integendeel vliegen de prijzen de pan uit als gevolg van de salarisverhogingen. Verder zou ik de infrastructuur aanpakken en “last but not least” ervoor zorgen dat het land er toeristvriendelijker uit zou komen te zien. Dus grote schoonmaak, meer inzet van mensen om erop toe te zien dat de stad schoon word gehouden en boetes uitdelen aan de mensen die zich daaraan niet houden. Het zijn in feite impopulaire maatregelen maar ik denk wel dat ze het land ten goede zullen komen. De vraag is alleen hoeveel mensen je plannen zouden willen steunen, omdat vrijwel iedereen voor salarisverhoging is.

Heb je ambities in de politiek?
Neen die heb ik niet, althans nu nog niet. Misschien in de toekomst wel, wie zal het zeggen.

Hoe is het werken in Suriname?
Het is heel relaxed. Doordat Paramaribo zo klein is maak je toch snel nieuwe contacten en ik denk niet dat het zozeer met mijn werk alleen te maken heeft,maar dat anderen het ook zo zullen ervaren. Door middel van hun werk veel mensen leren kennen.

Heb je tegenslagen gekend in jouw loopbaan in Suriname?
Ik vind dat ik in de afgelopen 6 jaar in Suriname succesvol ben geweest, waardoor je kunt stellen dat die tegenslagen, die je als tegenslagen zou kunnen bestempelen in het niet vallen.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Een persoon die ik heb bewonderd, is Mahatma Ghandi omdat hij in die wereld, vol van geweld, waarin hij toen leefde, met zijn levensvisie van geweldloosheid toch kans gezien heeft om overeind te blijven en grote dingen heeft bereikt.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Nederland?
De bureaucratische rompslomp.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Suriname?
Dat men niet altijd even klantvriendelijk is bij dienstverlenende instellingen, winkels etc.

Denk je dat er in Suriname racisme bestaat?
Jazeker. Ik vind het altijd vreemd dat men daar klaagt over het feit dat Surinamers discriminatie ondervinden in Nederland, terwijl Suriname zelf niet is gevrijwaard van rassendiscriminatie. Het is soms heel subtiel en soms heel openlijk. Ik kan in een bepaald gezelschap verkeren en men geeft af op een bepaalde bevolkingsgroep. Je kan het trouwens nog steeds zien aan bepaalde politieke partijen die nog steeds etnisch georiënteerd zijn. Je vraagt je daarom ook af waarom je geen weerspiegeling van de Surinaamse maatschappij ziet in zo een politieke partij. Het afgeven op een bepaalde bevolkingsgroep is een mentaliteit waar ik een hekel aan heb.

Heb je in Nederland ooit racisme ervaren naar jouw persoon toe?
Jawel, weliswaar niet openlijk maar wel in een subtiele vorm. Als er een bepaalde opmerking wordt gemaakt en je in staat bent om goed tussen de regels door te lezen dan proef je soms een stukje discriminatie daaruit. Het hoeft ook niet aan de woorden te liggen, maar aan de intonatie.

Wat is voor jou typisch Nederlands?
Zakelijkheid van de Nederlanders en de manier waarop ze afstand kunnen houden. De manier hoe ze omgaan met zaken zoals vriendschap en de dood.

Waar ga je het liefst op vakantie?
Suriname

Tenslotte mag je een persoonlijke boodschap uitdragen. Aan wie je die wilt richten mag je zelf bepalen.
Mijn boodschap richt ik in het algemeen aan de Surinamers en is eigenlijk vrij kort. Denk positief, geloof in jezelf en tracht datgene dat je in gedachte gevisualiseerd hebt te verwezenlijken.

Ik noem voor jou wat woorden op en daar mag je kort antwoord op geven.
. Politiek – Kan af en toe heel gemeen zijn
· Sport – Een middel om jong, vitaal en gezond te blijven
· Werk – Moet je plezier in hebben. Anders houd je het niet vol
· Geld – Zie ik als een vorm van energie om dingen uit te wisselen
· Vrouwen – De mooiste wezens op aarde
· Bouterse –Heeft zijn tijd gehad en zijn krediet verspeeld in 1982
· Ouders – Daar denk ik met veel liefde aan terug
· Vriendschap – Zou het beste tot zijn recht komen als het onvoorwaardelijk was
· Nederland – Een land met veel mogelijkheden waar je jezelf goed kunt ontplooien
· Suriname – Mijn geboorteland, het land waar ik altijd naar verlang waar ik ook ben
. NoSpang.com – Een site waarbij je veelzijdige onderwerpen tegenkomt en waarbij je heel vrij je mening mag geven over bepaalde onderwerpen. Een site waar je jouw ei goed kwijt kan

 

© NoSpang.com

 


We hebben 336 gasten online

Polls