NoSpang.com

Interview met Ricky Haarloo



Rick, waar en wanneer ben je geboren?
Ik ben geboren in Paramaribo op 5 mei 1968 in het St. Vincentius ziekenhuis.

Hoe wil je jouw jeugd in Suriname het beste omschrijven?
Ik ben opgegroeid in de stad en op mijn zesde zijn we naar Paranam verhuisd omdat mijn vader voor de Suralco werkte. Van de stad zelf kan ik mij niet zoveel herinneren maar vanaf mijn zesde in Paranam heb ik een hele vrije leuke jeugd gehad. Een ideale jeugd zou ik het willen noemen alsof je op een plantage opgegroeid bent. Ik kan me geen betere jeugd voorstellen dan die ik heb gehad in Paranam. Op mijn veertiende verhuisden wij opnieuw naar de stad en ben ik actief gaan deelnemen aan zwemmen waar ik verbonden was aan de sportclub de Dolfijn. Tot mijn 19e heb ik daar ook een fijne jeugd gehad waarna ik naar Nederland ben vertrokken.

 

Wat is de reden geweest dat je naar Nederland bent vertrokken?
Dat was puur voor de studie. Ik wilde eigenlijk medicijnen studeren maar ik was uitgeloot en ik had door mijn HAVO opleiding moest dus eerst een brugklas doen. Ik dacht toen een jaartje fysiotherapie te doen om daarna medicijnen te gaan studeren. Uiteindelijk ben ik verder met de studie fysiotherapie doorgegaan en heb deze succesvol afgerond.
Je kwam toen naar Nederland, wat viel jou hier het eerste op?
Eigenlijk niets. Ik stond nergens echt versteld van. Ik had twee broers en een zus die reeds in Nederland studeerden. Ik woonde bij mijn broer in en ze hebben mij op heel veel dingen voorbereid. Ik was ook al vaker op vakantie in Nederland geweest dus het was niet echt heel nieuw. Ik vond het wel leuk dat ik een keertje anonimiteit had.

Hoe ervaar je het leven in Nederland?
Het leven op zich is een beetje gejaagd en hard werken. Je moet echt uit huis gaan voor ontspanning. Het kost allemaal zoveel geld. Iedere keer als je iets leuks wilt gaan doen kost het je handen vol geld. Als ik dat eens vergelijk met hoe ik het in Suriname heb gehad dan is dat een heel groot verschil.

Wat is jouw leukste ervaring in Nederland geweest?
Wel, toen ik in Nederland kwam studeren had ik geen beurs. Echt helemaal niets. De eerste paar maanden kreeg ik 500 dollar omdat mijn vader bij de Suralco zat. Dat heeft niet lang geduurd, ongeveer zes maanden en daarna moest ik het allemaal zelf doen. Ik heb toen gewerkt als portier bij verschillende discotheken. Dit heb ik vijf jaar lang gedaan tot de afronding van mijn studie en dat vond ik één van mijn leukste ervaringen in Nederland.

Wat zijn jouw drijfveren?
De laatste tijd is dat veranderd. Vroeger waren het meer materiele en wereldse drijfveren die ik had en de laatste twee jaar is dat gaan veranderen. Ik zoek meer innerlijke rust, mijn plekje vinden. Niet alleen in de maatschappij maar ook in deze wereld.

Wat zijn jouw persoonlijke succesfactoren?
Ik ben niet echt carrière bewust. Ik hoef niet de beste fysiotherapeut zijn. Ik heb meer iets van, het moet leuk zijn, niet te hard werken en dat ik geleefd wordt maar dat ik veel vrije tijd over heb voor mijn vriendin en mijn familie. Als ik dat kan behalen gecombineerd met een redelijk inkomen, innerlijke rust en niet het gevoel hebben dat ik geleefd wordt dan kan ik stellen dat ik succes heb.

Heb je een bepaalde filosofie over het leven?
Ja, ik ben niet echt gelovig. Ik ben wel katholiek maar over het algemeen heb ik meer iets van dat je jezelf moet zijn, niemand tot last moet zijn en dat je je sociaal moet opstellen in deze maatschappij.

Ben je ooit van plan terug te keren naar Suriname?
Ik heb heel veel plannen gehad. Tegenwoordig gaat het met ups en downs. Ik had een periode dat ik heel graag naar Suriname terug wilde en dat ik plannen maakte waar en hoe ik het zou kunnen doen. Tegenwoordig is het wat minder, ook omdat ik die poging eigenlijk al heb ondernomen. Mijn huis had ik toen al verkocht en eigenlijk alles wat je maar kon doen om terug te gaan maar op het laatste moment is het toch afgeketst. Puur om innerlijke redenen.

Wat betekent Suriname voor je?
Mijn geboorteland en het land waar mijn ouders wonen.

Welke overwegingen zul je voor je zelf maken alvorens jij de stap neemt terug te keren naar Suriname?
De planning zou zijn dat ik een dusdanige financiële basis moet hebben dat ik niet het gevoel moet hebben dat ik naar Suriname ga alleen om te knokken en te overleven. Daar heb ik geen zin in. De belangrijkste overweging zou zijn dat ik eigenlijk terug ga om te sterven. Ik zal niet naar Suriname gaan om het te gaan proberen. Ik zou het doen en zou dan zeggen; "ik blijf hier". In Nederland heb ik het gevoel dat ik nog elders heen kan.

Je woont nu in Nederland. Heb je ooit spijt gehad dat je die beslissing genomen hebt?
Nooit

Wil je verschillen opnoemen tussen de Nederlandse en Surinaamse cultuur?
Voor mij persoonlijk geldt dat de band die ik heb met de Nederlanders hier over het algemeen oppervlakkig is. Ik heb hier geen enkele Nederlandse vriend of vriendin waarmee ik een innige band heb omdat ik eigenlijk mijn handen al vol had met mijn Surinaamse vrienden. Ik ben nooit eenzaam geweest en nooit die behoefte gehad om meer vrienden te maken. Toen ik destijds hier kwam studeren zat een groot deel van mijn vrienden al in Nederland. Vrijdagavond basketballen, dinsdagdagavond volleyballen, zaterdag in de discotheek noem maar op. Dus ik heb nooit die ruimte gehad om een Nederlander beter te leren kennen. Dus voor mij is het ook moeilijk te zeggen wat de verschillen zijn. Ik kan een paar verschillen opnoemen maar dat zijn verschillen die iedereen ook al waarneemt.

Ga je nog vaak terug naar Suriname?
Twee keer per jaar.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Mijn eten. Eten voor mij moet Surinaams.

Wat doe je in je vrije tijd?
Heel veel sport en het lezen van spirituele boeken en dat is puur uit interesse.

Heb je in je leven bereikt wat je voor ogen had?
Nog niet helemaal. Ik ben goed op weg maar ik heb het eindpunt nog niet bereikt.

Welk werk doe je nu en hoe bevalt je dat?
k zit als fysiotherapeut bij een maatschap in Rotterdam en daarnaast heb ik ook een eigen bedrijf waarbij ik goederen voor consumenten exporteer naar Suriname. Ik importeer ook wel eens spullen uit Suriname. Je kunt zeggen dat het fifty-fifty is.

Welk advies zou je studerende jongeren geven?
Vanaf het prille begin serieus en hard ertegenaan gaan. Dat is het allerbelangrijkste. Intelligentie gaat je niet zoveel meer helpen zoals je van het VWO of Havo bent geslaagd. Vanaf het begin moet je je inzetten en je moet niet denken "dat komt volgend jaar wel" omdat alles in Nederland gemakkelijk gaat. Als je voor je studie hierheen komt moet je het proberen meteen af te maken.

Wat vind je van de ontwikkeling binnen de allochtone groep?
Om eerlijk te zijn houd ik mij weinig bezig met dingen als Surinamers in Nederland, integratieproces etc. Ik heb zelf nooit een probleem gehad, ik pas me gemakkelijk aan en heb eigenlijk nooit iets negatiefs ervaren. Het allochtonenbeleid dat ik volg in de politiek hier, zoals het verhaal van Pim Fortuyn, spreekt mij ontzettend weinig aan.

Je gaat vaak naar Suriname. Welk advies zou je de mensen willen geven alvorens zij de beslissing nemen om zich te vestigen in Suriname?
Je moet erop voorbereid zijn. Als een gemiddelde werkende Surinamer remigreert zullen ze zeker een paar stappen moeten terug doen op sociaal maatschappelijk vlak en financieel. Je zult rekening moeten houden dat je jouw 'continuing education' daar, met ander woorden je bijscholing, minder zal zijn zoals je hier in Nederland elke maand een cursus kunt volgen als je maar wilt. Je moet je voorstellen dat je daar weinig anonimiteit zult hebben, want veel mensen onderschatten dit en dat de overheid daar niet de overheid is als van Nederland. Het gaat er daar nu veel trager en moeizamer aan toe, het is er veel corrupter. Je zult er tegen aan stuiten en je vervolgens mateloos daaraan gaan irriteren. Als je erheen gaat met het idee van 'ik ga want ik heb toch een Nederlands paspoort dus ik ga maar terug wanneer ik zin heb', dan heb je mensen die heel snel naar Nederland terugkeren.

Als je voor keer president van Suriname mocht zijn, welk probleem had jij als eerste aangepakt?
Ik denk dat ik de criminaliteit en corruptie zou aanpakken. 'The white colour crime' zoals ze dat zeggen. Omdat ik denk dat het de hele samenleving ontwricht en het moraal van de bevolking daardoor vreselijk achteruit gaat omdat het een kleine gemeenschap is. Het is heel makkelijk te zien hoe corrupt iedereen in alles is en als ik zie dat alles gemakkelijk te verdienen is en corrupt is zal ik mezelf de vraag gaan stellen; "waarom zou ik eerlijk zijn en de dupe worden als de andere corrupt is?" Het gevolg is dat als het grootste deel van de bevolking zo gaat denken dan dan krijg je het viruseffect. Al heel snel stuur je de bevolking die kant uit en ik denk dat deze problematiek aangepakt moet worden omdat het moraal van de bevolking heel snel achteruit is gegaan.

Je bent vrij jong vertrokken uit Suriname. Hoe zie jij het werken in Suriname?
Toen ik van de middelbare school geslaagd was heb ik een jaartje de Academie Lichamelijke Opvoeding (IOL) gedaan en in dat jaartje heb ik gewerkt als vishandelaar eigenlijk. Ik kocht vis op, verwerkte het voor de consument en verkocht ik het door. Dus toentertijd was het goed te noemen. Tegenwoordig zie ik het in mijn huidig vak zeer moeizaam. Dat zeg ik omdat ik veel gesproken heb met collega's die veel ervaring hebben met achterstallige betalingen en mensen die niet op afspraken komen. Je zult mensen daar ontzettend gaan scholen. Ik zie het als een ontzettend gevecht. Ik zie het ook bij mijn broer en mijn zus. Het is hard werken en je wordt veel geconfronteerd met sociaal maatschappelijke problemen. Dus als je remigreert en je geconfronteerd wordt met dit soort dingen zal het je ontzettend tegenvallen.

Heb je tegenslagen gekend in je loopbaan?
Nee, het is allemaal soepel gegaan moet ik zeggen. Na mijn studie in Nederland heb ik nog een jaartje in Amerika gewerkt, daarna een jaar op Curaçao en een half jaartje in Suriname waarna ik naar Nederland ben teruggekomen. Ik heb niet echt tegenslagen gehad in mijn loopbaan.

Waarom ben je niet verder gegaan in Amerika?
Ik zat in Miami en toen werd mij een andere baan aangeboden in Washington DC. Ik moest naar Nederland terugkomen in afwachting van die baan. Dit was via een uitzendbureau. Ik moest namelijk eerst een examen doen. Als je in Amerika gaat werken met name in de 'health care' is het examen een vereiste. Een 'State license'. Ondanks je het engelse diploma fysiotherapie hebt is dit toch een vereiste. In verband met de verschillen in behandelingen. Toen ik eenmaal hier was, kwam ik in een echtscheiding terecht. Ik ontmoette toen ook mijn huidige vriendin die nog studeerde en ik werkte voor Nike Europa. Ik heb toen nog voor een oude collega gewerkt die mij vroeg of ik niet langer wilde blijven werken. Ik heb de optie Washington nog een keer bekeken en heb die maar laten schieten. Zodoende ben ik nu nog steeds hier.

Hoe verschilt volgens jou de Surinaamse werkcultuur met dat van Nederland?
Als ik kijk naar mijn werkperiode in Suriname moet ik zeggen dat het daar veel 'relaxter' is. Patiënten komen niet op tijd en het kan zeer irritant zijn maar de collega's waar ik mee heb gewerkt die stoorden zich daar totaal niet aan. Die laten een patiënt ook gewoon wachten. Een behandeling die hier een 10 tot 20 minuten in beslag neemt, duurt in Suriname gauw een uur. En soms 5 minuutjes. Hier is half negen half negen. Heel zakelijk en het gaat aan de lopende band. Ik heb hier soms gewoon 20 patiënten per dag. In Suriname is 10 al veel te noemen.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Eigenlijk voor mijn broer. Want 12 jaar geleden woonde hij ook in Nederland, had een aardige baan maar had genoeg van Nederland. Hij heeft radicaal die stap genomen en dacht zes maanden te trekken door Zuid-Amerika en uiteindelijk belandde hij in Costa Rica. Hij kwam naar Nederland terug, heeft vervolgens alles verkocht waaronder de kapsalon van zijn vrouw en ze zijn toen vertrokken naar Costa Rica. Sinds kort wonen ze weer in Suriname.

Hoe groot is jullie gezin?
Het gezin bestaat uit 5 kinderen waarvan ik de jongste ben.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Nederland?
Het weer.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Suriname?
De verandering die ik heb gezien, namelijk dat alles vreselijk commercieel is geworden en alles draait om handel en geld. Overal waar je heen gaat zie je mensen met grote auto's rondrijden en velen zijn vreselijk materialistisch geworden. Iets wat mij vroeger nooit is opgevallen. Iedereen doet eraan mee. Rondrijden om je auto te 'showen' en daar erger ik mij ontzettend aan.

Denk je dat er in Suriname racisme bestaat?
Ik weet wel zeker dat het bestaat maar ik ben er nooit mee geconfronteerd geweest.

Heb je in Nederland ooit racisme ervaren?
Ja ooit eens op school met een docent. Ik had een hoorcollege gemist. Hij sprak me aan waarom ik het hoorcollege had gemist en hij zei iets in de richting van dat het een van mijn luie Surinaamse streken is. Iets in die geest. Ik heb hem ook meteen gezegd dat ik dat een racistische uitspraak vond en dat hij het moest terugtrekken. Eerst wilde hij een hele discussie op gang zetten maar ik heb ook meteen aangegeven dat ik dat niet wilde. Ik wilde dat hij zijn verontschuldigingen aanbood anders zou ik meteen naar de decaan toestappen. Dat heeft hij toen teruggetrokken en dat was ook de enige keer dat ik zoiets dergelijks heb meegemaakt.

Wat is voor jou typisch Nederlands?
Moeilijk. Ik kan niet echt zeggen dat ik iets typisch Nederlands vind.

Waar ga je het liefst op vakantie?
Amerika.

Tenslotte mag je een persoonlijke boodschap uitdragen. Aan wie je die wilt uitdragen mag je zelf uitmaken.
Aan de jeugd in Suriname. Dat ze zich niet moeten laten leiden door hun omgeving. De materiele ontwikkeling die Suriname meemaakt is natuurlijk mooi om te zien. Het is mooi als je een DVD speler hebt in plaat van die videorecorder maar dat het niet het belangrijkste is. Het belangrijkste is je eigen ontwikkeling. Je spirituele ontwikkeling want als je een stabiele spirituele ontwikkeling doormaakt zul je merken dat het materiele minder belangrijk is. En dat is echt waar. Ik wilde het vroeger zelf niet geloven. Meer verdienen, een mooie auto enzovoorts kopen maar als je de spirituele ontwikkeling doormaakt dan merk je ook dat het veel minder belangrijk is.

Ik noem voor jou wat woorden op en daar mag je kort antwoord op geven.

. Politiek - corruptie
· Sport - gezond
· Werk - vooruitgang
· Geld - nodig
· Vrouwen - liefde
· Bouterse - gevaar
· Ouders - liefde
· Vriendschap - heel belangrijk
· Nederland - tussenstop
· Suriname - moederland
. NoSpang.com - vaker lezen


© NoSpang.com
 

 


We hebben 319 gasten online

Polls