|
INGEZONDEN - Het politiek scenario anno 2012 is op 5 mei j.l. gecompleteerd. Wat waren daarbij de hoogtepunten?
1. Een religieuze aanzet tot het kweken van haat tegen de oppositionele partijen. Steve Meye heeft zich van zijn slechtste kant leren kennen door de aanwezigen aan te zetten tegen een ieder die Bouterse niet kan vergeven. Hij gaat ...
hier duidelijk voorbij aan de Bijbelse principes dat intens berouw, het belijden van zonden en daarna verzoek (aan de benadeelden) om vergiffenis daaraan vooraf dient te gaan. Een eng scenario dat geweld tegen andersdenkenden gemakkelijk kan activeren. In 1980-87 waren het militairen die afrekenden met andersdenkenden, nu wordt van het huidig kiezersvolk deze gruweldaden verwacht. We zien hier duidelijk dat Steve Meye niet Jezus Christus als Messias heeft, maar Desi Bouterse! Wat doen we hiermee als gelovig volk?
2. Brunswijk en Somohardjo roepen op tot “join the boss because you cannot fight him!”…
Een ander waarheid dat naar boven is gekomen is dat Brunswijk en Somohardjo de aanwezigen hebben aangespoord tot het ondersteunen van Desi Bouterse als nationale leider omdat zij niet in staat waren hem eerder in een strijd te verslaan. Somohardjo was tijdens de dictatuur ettelijke keren opgepakt en mishandeld, moest vluchten omdat hij ook op de 8 decemberlijst voorkwam en had zelfs familieleden verloren die omgelegd waren in NL tijdens een aanslag tegen de Bevrijdingsraad waarvan hij lid was. Hij had er alles aan gedaan om Bouterse te bevechten maar bleef hierin een loser.
Brunswijk daarentegen was het wel gelukt om Bouterse op zijn knieën te krijgen zodat deze de democratie terug gaf aan het volk. Hij had Bouterse rake (militaire) klappen toegebracht, maar verzonk zichzelf later in drugszaken waardoor ook hij een internationale veroordeling kreeg. De oprichting van A-Combinatie maakte hem toen wel tot een succesvolle politieke leider. Toen hij zag dat het NF de verkiezingen verloor, koos hij eieren voor zijn geld, liet alle morele principes varen en pleegde parlementair verraad en wilde per se weer in het machtscentrum komen. Bouterse schakelde hem onlangs politiek uit door zijn adviseur E. Jozefzoon te gebruiken om tweedracht te zaaien in A-Combinatie zodat Brunswijk nu weer alleen staat en totaal aan Bouterse is overgeleverd... Nu zegt hij ook zelf af te gaan rekenen met politieke tegenstanders van Bouterse en beloofde hem onafscheidelijke trouw voor de komende 20-30 jaar. Ook hier weer een potentieel gevaar voor de democratie! Vooral de BEP zal zich nu bedreigd voelen want zij gingen niet mee met die dubbelzinnige wandel van deze Brunswijk.
3. Bouterse predikt verzoening als afleidingsmanoeuvre voor zijn aandeel in de gruwelmoorden in 1982.
Bouterse haalde vooral de gesneuvelde militairen en de afgeslachte boslandbewoners aan, waarvoor in zijn ogen geen haan naar heeft gekraaid. Hij vergeet dat de militairen en indiaanse gemilitariseerde burgers (de Tucajana’s) waren aangezet door hem om tegen Brunswijk te vechten in het binnenland. Ook de Moiwana moorden en het doden van willekeurige boslandbewoners, omdat ze verdacht werden van collaboratie met Brunswijk, gebeurde onder zijn auspiciën.
De 15 slachtoffers werden echter thuis opgehaald, wreed gemarteld en gefusilleerd op 8 december 1982 zonder vorm van proces! De slachtoffers hebben een proces aangespannen bij de Krijgsraad wat nu in afrondende fase is. Dat proces tracht de coalitie door middel van de corrupte amnestiewet te frustreren. Deze wet is in strijd met alle internationale regels op dat gebied en sluit vonnis voor marteling en massamoord op 7-8-9 december 1982 uit! Daar is een deel van de bevolking fel tegen. Niemand heeft gezegd dat de andere doden niet erg waren. Alleen heeft niemand verder in Suriname een aanklacht ingediend tegen Desi Bouterse, behalve de nabestaanden van de 8 december slachtoffers.
De andere slachtoffers van het Bouterse bewind zijn dus niet officieel in beeld. Zelfs de Moiwana nabestaanden hebben hun recht internationaal gezocht en verkregen. Brunswijk heeft zelf nooit iets voor deze uitgeroeide boslandbewoners gedaan, die nota bene tot zijn stam behoren! We zien dus hier duidelijk de openlijke misleiding van het volk. Ik zie duidelijk angst bij Bouterse voor het 8 december proces, en wij als volk moeten waakzaam zijn voor de “kat in nood”.
Op een goedkope manier was zijn speech wederom gebaseerd op “die heeft gezegd, die is verkeerd bezig, ik weet wat hij en zij allemaal doet...” etc. Niet op niveau voor een president van een land. Als rechtgeaarde Surinamer schaam ik mij diep voor Desi Bouterse als onze president. Mensen in het buitenland denken dat wij allemaal zo zijn als hem...wat een afgang.
4. Strijd voor oprechte democratie is “destabilisatie” van het ontwikkelingsproces...
Iedereen die opkomt voor naleving van de Trias-Politica binnen onze rechtstaat en de Krijgsraad ondersteunt in het afronden van het 8 december proces worden nu gezien als mensen die de ontwikkeling van Suriname destabiliseren dus staatsvijanden. Bouterse is democratisch gekozen en hiermede “heilig” verklaard en mag dus daarom niet veroordeeld worden voor ontvoering, martelingen en massamoord, punt uit! Hij is nu zo ontzettend belangrijk voor Suriname dat indien hij veroordeeld wordt, moet aftreden en wordt opgesloten, de ontwikkeling van ons land gestopt wordt.
Daarom moet er dus keihard afgerekend worden met alle destabiliseren krachten zoals de oppositie, de nabestaanden van slachtoffers van het voormalig militair bewind van Bouterse, Nederland, pater Choennie etc. Dezelfde trend uit de jaren 1980-87, alleen onder een ander jasje genaamd “democratie anno 2012” met Desi Bouterse en Jenny Simons als auteurs. De NDP heeft niemand anders in haar gelederen die de rol van Bouterse kennelijk mag overnemen. Hij is de “Fuhrer” van Suriname en zal dat ook blijven zolang het volk hem nog op handen draagt! Een harde en gevaarlijke waarheid. Hoe gaan wij Surinamers daarmee om? Nu is er geen Brunswijk meer zoals in 1984 die met hem de strijd durfde aan te binden.
5. Is Bouterse echt zo belangrijk voor Suriname?
Hoe belangrijk is Bouterse voor Suriname? Als we naar de economische ontwikkelingen kijken moeten we echter lachen om niet te huilen... Zonder geldige economische redenen is onze harde munteenheid die 10 jaar stabiel was met 20% gedevalueerd, zonder dat de lonen echt aangepast zijn. Mensen die al die jaren SRD’s hebben gespaard werden van de ene op de andere dag 20% armer! FISO is door de strot van het volk geduwd om de ambtenaren zoet te kunnen houden. De government take op de brandstof is verhoogd met 70% om de riante uitgaven van de regering Bouterse-Ameerali te kunnen bekostigen. Om de armste mensen zoet te houden is de AOV en kinderbijslag iets verhoogd, wat toch weer direct verdampt door de verhoogde kosten van levensonderhoud.
Om de goudvelden in beeld te brengen en te kunnen beheren om zelf met een bevoorrechte groep vrienden te kunnen ontginnen, moest de overheid diep in haar zak gaan (nu al meer dan 20 miljoen SRD) voor de “ordening” zonder nog financiële resultaten te kunnen zien. Aan de illegaliteit van de goudzoekers is zeer weinig gedaan. Alleen toen het Wereld Natuurfonds begon te protesteren werden de duizenden illegale gouddelvers verwijderd uit het Brownsberg gebied. De bevolking wordt elke dag armer en armer! Dat is het verschil. Bouterse schermt met een economische stabiliteit en groei van 4.9% van de economie. Dat kan ook niet anders als wereldinflatie met 5% is toegenomen. Zelf de economie van Haiti, het armste land van de wereld, is met 9% gestegen. Na 1½ jaar is deze regering al gereshuffeld, 2 ministers zijn een paar maanden terug al weggedaan! Wie houdt wie voor de gek? Ze kunnen het gewoon niet ...
Wat nu?
We zijn dus in mei 2010 grandioos beland in een neerwaartse spiraal waar er voorlopig weinig oplossingen te bedenken zijn. De verkiezingen, tenzij gerespecteerd (!), zijn pas in 2015. In die tussentijd kan er dus heel veel ellende over Suriname komen. Er zullen nu sterke leiders moeten opstaan die het volk kunnen overtuigen dat we nu te doen hebben met doortrapte leugenaars en geweldenaren. Zo priester zo volk... Leiders die niet bang zijn, zoals de 15 zonen van Suriname die hun mond in 1982 durfden open te doen en een Ronnie Brunswijk die toen moedig was in 1984 en naar de wapens greep om Suriname te bevrijden van tirannie. J. Wijdenbosh, H. Arron, J. Lachmon, F. Derby, R. Venetiaan en R. Sardjoe hebben allen gefaald om af te rekenen met de wortel van het kwaad. Hopelijk gaat deze nieuwe generatie voorgoed met dat oude gespuis afrekenen... (of niet?) Iedereen weet nu tenminste wie bij welk scenario past. Wie haalt Suriname uit deze diepe afgrond? U bent nu aan zet...
(L. Mijnals)
|
