NoSpang.com

"Het oordelen!"
maandag, 16 februari 2015 04:55

INGEZONDEN - Kunnen/mogen wij over anderen, elkaar of onszelf oordelen? Wat zou de essentie van deze uitspraak kunnen zijn? Ik wil beginnen met te stellen dat Suriname een pluriforme samenleving is, dat uit verschillende groepen/soorten mensen bestaat met hun verschillende cultuurpatronen, geaardheden en eigenaardigheden. Door de jaren heen zijn deze verschillende soorten mensen intussen op natuurlijke wijze geïntegreerd en hebben enigszins iets van elkaar overgenomen, waardoor men stelselmatig inzicht heeft kunnen krijgen in ...

wederzijdse cultuurpatronen, achtergronden en misschien ook inzicht in denk- en levenswijze. Verschillende Nederlanders hebben heel vroeger geschreven over de maatschappelijke verhoudingen binnen de Surinaamse gemeenschap. Om een paar te noemen: Herlein (1718), Fermin, (1769), Herskovits (Herskovits-Herskovits (1934), Van Lier (1949), Dr Ineke Thoden van Velzen (1966),  Köbben (1967, 1968), Dr. Sylvia de Groot (1963, 1969), Dr H. Speckmann (1965), Kloos (1971) en van Renselaar (1963 a,b.)

Dus over de verschillende Surinamers met hun cultuur is er al heel veel geschreven, er is dus genoeg voor de hand liggende kennis en informatie beschikbaar, maar als het gaat om de aspecten die een veelzijdig beeld van de hele Surinaamse (Volk/ Natie) samenleving, in het algemeen, moet geven, dan is hierover weinig/onvoldoende geschreven of gepubliceerd. Om hieraan wat meer reliëf te geven, heb ik geprobeerd heel voorzichtig de ontwikkelingen en andere aspecten van het sociaal leven, inclusief interactie (de communicatie over en weer) tussen de verschillende bevolkingsgroepen enigszins toe te lichten  bijvoorbeeld:  “de  invloed van gedrag in relatie tot elkaar”,  “de invloed van gedrag tussen mensen uit verschillende culturen” en “het effect van  oordeelsvorming”. Mensen oordelen heel snel en beoordelen elkaar onmiddellijk op grond van hun waarnemingen, het zien, horen of wat er wordt gezegd! Dit gebeurt dagelijks naar rato van bevindingen,  persoonlijke visies of (levens) ervaringen, vaak ook in combinatie met verworven kennis en deskundigheid. Dit allemaal gebeurt bij de groei tijdens de ontwikkeling van hun leven en omgeving! Let wel, dit alles is normaal en daar is helemaal niets mis mee, want alle mensen zijn  onderhevig aan de menselijke eigenschappen en hoedanigheden!

Welnu! Omdat we als mens uniek zijn, zijn sommige mensen zich  misschien nog niet bewust van het egocentrische in alle mensen. Doordat er menselijkerwijs onmiddellijk een oordeel wordt gevormd gaat men zichzelf (onbewust) als middelpunt beschouwen van alles wat zich om het individu heen voltrekt. Dit komt dan glashelder tot uiting in gedrag, in doen, nalaten of zeggen!  Dit kan zeker gevolgen hebben op het vermogen van empathie (het gevoel om zich te kunnen inleven in de beleving van de andere) en dat zal stelselmatig toenemen, omdat men dan voorbij gaat aan de menselijke waarden van die andere!  Je voelt niet mee en kan dus of  je kan niet inleven dat andere, omdat je het gevoel van die andere mens niet kan beleven!  Een oordeel wordt dan gevormd naar de eigen beleving, waardoor het moeilijk wordt om je te vereenzelvigen of te identificeren met die andere. Op deze manier wordt ook lastig, misschien zelfs onmogelijk, om in de relationele sfeer iets van betekenis voor elkaar te zijn of een goede verstandhouding te kunnen bewerkstelligen of aangaan! Einstein zei hierover: "de horizontale en verticale levensprocessen moeten elkaar aanvullen en zijn dus samen waardevol of complementair”.

We kunnen deze uitspraak vergelijken met een fiets of een auto met wielen, of een sleutel met een slot. Om van betekenis te zijn, zullen ze elkaar moet aanvullen. Een prachtige auto of fiets zonder wielen of een uitstekend werkend slot zonder sleutel, daar heeft niemand iets aan, anders gezegd; in het maatschappelijk- en het geestelijk leven moeten we elkaar aanvullen, pas dan zijn we samen als mens waardevol en belangrijk, niet alleen voor elkaar, maar ook voor onze omgeving of voor onze medemensen. In de onderlinge omgang moeten we niet alleen voor onszelf zijn (het egocentrische), maar we moeten elkaar ook aanvullen of ondersteunen. Wij mensen, elk mens is bij zelfbeschouwing (zelfverwezenlijking) vrij om keuzes te maken,  met wie men bijvoorbeeld wil omgaan, wat we willen zijn of wat we willen doen of nalaten. Het doet er niet aan toe en staat los van wat anderen van u verlangen, willen of verwachten. En helemaal niet wat men van u vindt of hoe men over u denkt.

Dat is absoluut en helemaal niet belangrijk. Het gaat om “zelfbeschouwing”, “zelfkennis”, weten Wie en Wat u bent, wat uw mogelijkheden en onmogelijkheden zijn. Door zelfkennis wordt u beter in staat gesteld om te oordelen, te beoordelen, te accepteren en te waarderen voor Wie en Wat ze zijn met als onbetwistbare resultaat,  wederzijds begrip, respect, vertrouwen en liefde. Hierdoor zal het onzekere, onveilige gevoel van  bedreiging stelselmatig verdwijnen c.q. afnemen, terwijl de kwaliteit van uw bestaan zal toenemen. Symbolisch, gezien kunnen we de verticale- en horizontale levensprocessen zo vertalen/interpreteren: “ horizontaal is het onbevooroordeelde contact tussen de Schepper en de Mens en verticaal  het onbevooroordeelde contact tussen mensen onderling.

Het mooie en positieve hiervan is, dat het verongelijkend gevoel of zich de minder voelen dan een ander stelselmatig zal afnemen en tenslotte verdwijnen. Dit heb ik geschreven vanuit eigen levensbeschouwing en ervaring als christelijk opgevoede Surinaamse mens, die rekening houdt met landgenoten als medemensen, ongeacht de soort, ras, kleur, sekse of maatschappelijke status. De les is, wanneer we elkaar benaderen als mens en niet als soort, het sneller en effectiever zal resulteren in het positieve acceptatie en waardering van elkaar op basis van gelijkwaardigheid. Dit  moet ook stimulans zijn om de kloof tussen de verschillende culturen te dichten zonder je persoonlijkheid te verliezen. Goed vertrouwen, respect en waardering, omlijst met goede omgangsvormen zijn de pilaren die vorm geven aan weerstand tegen vooroordelen en bevordert het gevoel van het collectiviteit als mens in de  Surinamer.
(Max Sordam)


 


We hebben 370 gasten online

Polls